W jednej z publikacji zbiorowych dotyczących historii Kolbuszowej natrafiłem na niezwykłą informację. I to w momencie, kiedy staniemy przed dylematem: przyłączać czy nie?
Kolbuszowa po I wojnie światowej była niewielkim, zamieszkałym przez niespełna 3 tys mieszkańców powiatowym miasteczkiem. Na sesji Rady Miejskiej w sierpniu 1922 roku pojawiła sie pogłoska o przeniesieniu "siedziby starostwa z Kolbuszowej do Sokołowa, a to z powodu braku odpowiedniego lokalu na pomieszczenie biur starostwa". Rzeczywiście do starostwa takie pismo z Urzędu Wojewódzkiego we Lwowie dotarło, w którym poinformowano "o zamiarze przeniesienia starostwa do Sokołowa względnie likwidacji powiatu i włączenie jego terenu do powiatów sąsiednich".
Być może to zadecydowało o wprowadzeniu do porządku obrad Rady w dniu 25 listopada 1922 r. punktu "sprawa przyłączenia gmin Kolbuszowej dolnej i Kolbuszowej górnej do miasta Kolbuszowa". Obie gminy łącznie liczyły 3251 mieszkańców, a po połączeniu dałyby Kolbuszowej łącznie "6151 osób, z czego 1088 narodowości żydowskiej". Wnioskodawcą był Henryk Welfe. Pomysł nie przypadł do gustu radnym żydowskim, którzy zasiadali w Radzie Miejskiej. A były to czasy, gdzie połowę radnych stanowili właśnie Żydzi, mając także stanowisko wiceburmistrza. Katoliccy radni ptzekonywali, że "krok ten spowoduje zwiększenie siły podatkowej miasta". Radny żydowski Kirschenbaum był zdania, że "przez połączenie gmin miasto nie odniosłoby żadnych korzyści, natomiast musiałoby ponosić znaczne ciężary", postulując, aby Rada sprzeciwiła się pomysłowi połączenia gmin z miastem.
Pomysł połączenia Kolbuszowej Dolnej i Kolbuszowej Górnej z miastem by także żywo komentowany po za Radą. Na posiedzeniu tejże 13 stycznia 1923 roku doszło nawet do sytuacji, w której "kilkunastoosobowa grupa radnych i ich zastępców postanowiła złożyć swe mandaty"! Mało tego - rezygnację tą przyjęto jednogłośnie. W dniu tym okrojona Rada przyjęła uchwałę o treści: "Zgodnie z wnioskiem zwierzchności gminnej uchwalono jednogłośnie oświadczyć się przeciw przyłączeniu do miasta Kolbuszowej gmin sąsiednich Kolbuszowa górna i Kolbuszowa dolna, ponieważ przyłączenie ich do Kolbuszowej stałoby się jedynie ciężarem gminy miasta Kolbuszowa". Dwa dni później, na kolejnym posiedzeniu Rady rezygnację składa wnioskodawca Henryk Welfe. Tydzień później miały miejsce wybory uzupełniające do Rady.
Warto dodać, że pod koniec 1921 roku Rada Miejska w Kolbuszowej liczyła 40 radnych i 20 zastępców radnych
Sprawa połączenia spowodowała kryzys w Radzie na najbliższe lata. Współpraca pomiędzy radnymi katolickimi, a radnymi żydowskimi nie układała sie najlepiej, "utrapieniem była niska frekwencja radnych, toteż posiedzenia odbywały sie na granicy kworum", często przy udziale zastępców radnych. W końcu 16 sierpnia 1924 r. doszło do rozwiązania Rady Miejskiej na mocy rozporządzenia starostwa w Kolbuszowej. Rada Miejska głosami zaledwie 17 (na 40) radnych "uchwaliła protest przeciw rozwiązaniu", jednak nic to nie dało wobec braku kworum.
Ciąg dalszy nastąpi :)
Wójcik Z., Samorząd miejski w Kolbuszowej 1918-1939, Kolbuszowa. 300 lat miasta, Materiały z sesji naukowej 6-7 X 2000 r., Kolbuszowa 2001, s. 188-194.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz